آغاز جریان هنر نوگرای ایران 1320
پیش از دهۀ ۲۰ هنر ایران با گذار از هنر قاجار به جریان حاکم مکتب کمالالملک رسیده بود و آغاز این دهه مصادف بود با ایجاد چالشهای متعدد برای این جریان. تا قبل از دهۀ ۲۰ علاوه بر مکتب کمالالملک، هنرهای سنتی از جمله نگارگری مکتب تهران و نقاشی قهوه خانه نیز در صحنه حضور داشتند اما به اندازه گفتمان قالبی که توسط مکتب کمال الملک ترویج میشد محبوب و متداول نبودند همانطور که در ادامه میبینیم از ابتدای دهه ۲۰ هنرمندان جوان و نسل بعدی برای رهایی از آرمانهای این مکتب در جهت ارائه و گسترش برداشت خود از گونهای مدرنیسم ملی برآمدند. در واقع گسترش نوگرایی در هنر را میتوان به گونهای با نتایج فرایند پرشتاب مدرنیزاسیون و نوسازی در حوزههای سیاسی فرهنگی و اجتماعی ایران در آن سالها مرتبط دانست.
هنرکده هنرهای زیبا یکی از مهمترین نهادهای هنریای بود که در این دوره باعث ایجاد تغییر و تحولات بسیاری در هنر ایران شد این هنرکده در سال ۱۳۱۹ شمسی تأسیس شد و مدتی بعد در سال ۱۳۲۸ به عنوان دانشکده به دانشگاه تهران پیوست و به دانشکده هنرهای زیبا تغییر نام داد. برای نخستین بار در ایران در این دانشکده آموزش هنرهای زیبا از طریق برنامه درسی دانشگاهی صورت میگرفت در واقع این دانشکده در آموزش و تربیت گروهی از هنرمندان که در دهههای آتی نقش مهمی در صحنه هنر نوگرای ایران ایفا کردند، نقش بهسزایی داشت.
هنرمندان
بهمن رضائی
عظیم مرکباتچی
الهام عظیمی
احد قدیری
درباره گالری میران
گالری میران واقع در شهر اشتوتگارت کشور آلمان با هدف شناساندن هنر مدرن و معاصر ایران به عرصۀ بینالملل شکل گرفته است. این هدف بر اساس هشت محور خط مشی گالری میران را سازماندهی میکند که عبارتند از: معرفی و مروری بر تاریخ هنر مدرن و معاصر ایران و بررسی اهمیت آن در تاریخ هنر جهان، پرداختن به آثار پیشکسوتان معاصر و مدرن ایرانی و تأکید بر اهمیت آثارشان، شناسایی و معرفی هنرمندان جوان ایرانی به عرصۀ بینالملل، حمایت از فرهنگ و هنر ایران که پیشینهای پربار و ارزشمند دارد و تا به امروز نیز هنرمندانی منحصر به فرد و استعدادهایی درخشان از دل آن بیرون میآیند، معرفی مدرنیسم ایرانی، همکاری با گالریهای داخل ایران، ایجاد پلی ارتباطی میان ایران و اروپا و کمک به تثبیت و ارزشگذاری قیمتهای آثار هنرمندان ایرانی پیشکسوت در بازار بینالمللی.